Αρχική Βιβλίο Διαβάσαμε την Ποιητική Συλλογή του Μπάμπη Τσέλου «Ψυχή του λίθου»

Διαβάσαμε την Ποιητική Συλλογή του Μπάμπη Τσέλου «Ψυχή του λίθου»

Μπάμπης Τσέλος

Διάβασα την Ποιητική Συλλογή «Ψυχή του λίθου» του Μπάμπη Τσέλου αμέσως μετά την Πρωτοχρονιά και μπορώ να πω πως με βοήθησε να αποφύγω τη μελαγχολία που συνήθως έρχεται μετά το τέλος των γιορτών!

Γράφει η Όλγα Καλογήρου

Ο Μπάμπης Τσέλος είναι δάσκαλος και αυτό φαίνεται στους στίχους του. Χρησιμοποιεί συμβουλευτικό λόγο χωρίς όμως ίχνος διδακτισμού. Με λόγο απλό και ανεπιτήδευτο καταφέρνει να γίνεται προσιτός και οικείος.

Είναι επίσης εικαστικός και αυτό αποτυπώνεται στα ποιήματά του, γεμάτοι εικόνες είναι οι στίχοι του και οι λέξεις του χρωματισμένες έντονα και πλαισιωμένες φως.

Μα πάνω απ΄όλα είναι ένας άνθρωπος γεμάτος όμορφα συναισθήματα. Τα ποιήματά του ξεχειλίζουν από αισιοδοξία. Ύμνοι στη ζωή, τη χαρά, τον έρωτα σε κάθε του μορφή ενώ ακόμα και στους μελαγχολικούς του στίχους ξεχωρίζει μια γλύκα. «Άμα δεν κλάψεις τα δάκρυα λιμνάζουν μες στην καρδιά σου» λέει σε κάποιο σημείο ο ποιητής προτρέποντάς μας να βιώνουμε χωρίς δισταγμούς τα συναισθήματά μας, ενώ σε ένα απόσπασμα του ποιήματος «Τα χελιδόνια» διαβάζουμε τους στίχους «Η ζωή είναι ένα δώρο. Να το ξετυλίγεις μέχρι το θάνατό σου»

Το μεγαλύτερο κομμάτι του Β’ μέρους της συλλογής είναι ποιήματα αφιερωμένα στην Ελλάδα (όπως Βυζάντιο, Κύπρος) και σε σπουδαίους Έλληνες (όπως Σολωμός, Καζαντζάκης, Αχιλλέας αλλά και στους ξενιτεμένους Έλληνες παλιότερους και σύγχρονους). Εξυμνώντας την ιστορία της Ελλάδας οι στίχοι του ξεχειλίζουν και πάλι αγάπη και αισιοδοξία χωρίς να λείπει και η αναπόφευκτη νοσταλγία κάποιες στιγμές. Είναι πραγματικά βάλσαμο στις μέρες μας να διαβάζεις όμορφα λόγια για τη χώρα μας χωρίς τις εθνικιστικές κορώνες που δυστυχώς τώρα τελευταία ακούμε συχνά.

Τη συλλογή κλείνει σαν ζεστή αγκαλιά το «Νανούρισμα» που μας αφήνει με ένα χαμόγελο στα χείλη σαν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο μόλις να μας χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά.

Η «Ψυχή του λίθου» διαβάζεται και σαν φάρμακο κατά της απαισιοδοξίας και τη συνιστούμε ανεπιφύλακτα!

Παραθέτουμε το ποίημα «Ζεις όταν»

Ζεις όταν αισθάνεσαι την ανάσα σου
και τους χτύπους της καρδιάς σου.

Όταν απολαμβάνεις το ζεστό σου τσάι
και το τέντωμα των ποδιών σου.

Ζεις όταν κοιτάζεις το πρωί τον ήλιο
και λες «ωραία μέρα»

όταν κοιτάζεις το πρωί τη συννεφιά
και λες «ωραία μέρα»

όταν βλέπεις το πρωί βροχή ή χιόνι
και λες «ωραία μέρα».

Αγάπα την κάθε μέρα. Όλες οι μέρες είναι ίδιες.

Αγάπα την κάθε στιγμή. Όλες οι στιγμές είναι ίδιες.

Ζεις όταν πιάνεις την πανσέληνο στην απόχη
και κρεμιέσαι στο φεγγάρι όλη τη νύχτα.

Όταν το δάκρυ σου δεν κυλάει στο μάγουλο
αλλά στην καρδιά.

Ζεις όταν βρίσκεις την ομορφιά.

Όμορφο είναι ότι αισθάνεσαι ωραίο
την ώρα που δεν το βλέπεις.

Ζεις όταν δεν ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι.

Όταν ότι και αν σου συμβεί, είσαι πάντα αισιόδοξος
και μπορείς να κλειδώνεις έξω τις δυσκολίες.

Μη φοβάσαι.

Δεν πραγματοποιήθηκαν οι φοβίες μου,
αυτές που μια ζωή φοβόμουν!

Ο Μπάμπης Τσέλος γεννήθηκε στη Βράχα Ευρυτανίας και κατοικεί στη Νέα Βράχα Σταυρού Λαμίας. Είναι δάσκαλος. Σπούδασε επίσης Ζωγραφική και Ιστορία της Τέχνης. Δίδαξε εικαστική Αγωγή σε σχολεία, στο Π.Ε.Κ. Λαμίας και σε εικαστικά εργαστήρια. Έχει εκδώσει: βιβλία για την Εικαστική Αγωγή, λογοτεχνικά βιβλία, λαογραφικές –ιστορικές μελέτες κλπ. Η ποίησή του έχει πολυβραβευτεί.. Στις εκθέσεις ζωγραφικής του παρουσιάστηκαν οι σειρές: «Συνθέσεις», «Έννοιες», «Ρίζες», «Μοτέρ», «Τοπία Α», «Τοπία Β», «Τοπία Γ», «Ευρυτανία», «Λαϊκή Αγορά», «Παρουσίες», «Εκρήξεις». Ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Λογοτεχνών Συγγραφέων Φθιώτιδας, του Συνδέσμου λογοτεχνών συγγραφέων Ευρυτανίας, του Συλλόγου Εικαστικών Τεχνών Κεντρικής Ελλάδας (Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε), και μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Τεχνών Ελλάδας (Ε.Ε.Τ.Ε).

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Καλή η βιβλιοκριτική. Λιτή αλλά μεστή, αποδίδει στο μέτρο του δυνατού την αισθητική θεωρία του ποιητή. Μου άρεσε που εντόπισε τον συνδυασμό των εικόνων της ζωγραφικής και των ποιητικών συμβόλων στην ποίησή του. Κατ’ ουσίαν είναι η σχέση του φαντασιακού, ο Φρόυντ το ονομάζει σκέπτεσθαι σε εικόνες, και του συμβολικού, ο Φρόυντ το ονομάζει σκέπτεσθαι σε λέξεις. Ψυχαναλυτικά είναι η σχέση του ασυνειδήτου με το συνειδητό, όπως διαυγάζεται το ασυνείδητο από τη συνείδησή μας, που ήδη έχει εσωτερικεύσει τις κοινωνικές νόρμες μέσω της διττής διαδικασίας κοινωνικοποίησης και εξατομίκευσης του ανθρώπου.
    Η ζωγραφική και η ποίηση χρησιμοποιούν δύο γλώσσες που είναι πιο πρωτόγονες, αλλά πολύ πιο πλούσιες, από την εργαλειακή γλώσσα της καθημερινότητάς μας. Αυτή έχει ευνουχισθεί από την αρχή της αυτοσυντήρησης. Αλλά ο πολιτισμός, δηλ. η ζωγραφική και η ποίηση που μετουσιώνουν τη σεξουαλικότητά μας μέσω της πλαστικότητάς της, υπερβαίνει την αρχή της αυτοσυντήρησης, η οποία έχει μετασχηματισθεί σε αρχή της πραγματικότητας. Διεκδικούν μια άλλη αρχή της πραγματικότητας, πέραν της κατεστημένης, κατασταλτικής αρχής της πραγματικότητας, και μάς υπόσχονται την ευτυχία, αυτή που αναζητά ο ποιητής μέσα σε έναν κόσμο, ο οποίος εκφράζεται διά της ζωγραφικής και της ποίησης.
    Αναπλ. Καθ. Κωνσταντίνος Ράντης
    Τομέας Φιλοσοφίας
    Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.