Αρχική Πολιτική ΛΑΜΙΑ: Συγκέντρωση για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

ΛΑΜΙΑ: Συγκέντρωση για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Παρασκευή 17 του Νοέμβρη, στις 6:30 μ.μ. στην Πλατεία Πάρκου – Κάλεσμα από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λαμίας

Δείτε την ανακοίνωση-κάλεσμα στη συγκέντρωση για την Επέτειο του Πολυτεχνείου , από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λαμίας:

«Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά την εξέγερση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ τα συνθήματα των αγωνιστών για  «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» και «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία» παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ.

Τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν στην περιοχή μας: από την Ουκρανία ως τη Συρία και από εκεί στη Λιβύη και στους ανταγωνισμούς στην κινεζική θάλασσα. Ήδη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας την πολιτική των κυβερνήσεων Ν.Δ. – ΠΑ.ΣΟ.Κ., δίνει γη και ύδωρ στα γεράκια των ΝΑΤΟ – ΗΠΑ. Κάλεσε τους φονιάδες των λαών να περιπολούν στο Αιγαίο με πρόσχημα το μεταναστευτικό. Ανανέωσε την παραχώρηση της βάσης της Σούδας στους Αμερικανούς και υπέγραψε για τη δημιουργία νέων βάσεων. Παρέδωσε λιμάνια, αεροδρόμια, τη γη, τον αέρα και το νερό της Ελλάδας, για να πηγαινοέρχονται ιμπεριαλιστικοί στρατοί, ενώ συμμετέχει ενεργά με ελληνικές δυνάμεις σε 13 ιμπεριαλιστικές αποστολές σε διάφορα σημεία της Γης.

Την ίδια στιγμή, η εργατική τάξη της χώρας, χτυπημένη και εξαθλιωμένη από την καπιταλιστική οικονομική κρίση, δίχως Ψωμί , δίχως Παιδεία και δίχως Ελευθερία, θυσιάζεται στο βωμό της «δίκαιης» ανάπτυξης και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Με πετσοκομμένους μισθούς και συντάξεις, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, χωρίς εργασιακά δικαιώματα και χωρίς καμιά προοπτική στον μονόδρομο του καπιταλισμού, μετατρέπεται σε φτηνό εργατικό δυναμικό για τα εργοστάσια και σε «κρέας» για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών.

Την ώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται τα βάρβαρα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης και ετοιμάζεται να εφαρμόσει όσα ψήφισε το προηγούμενο διάστημα, δεν έχει πρόβλημα να δαπανά το 2% του Α.Ε.Π. για ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς και επιπλέον να κλείνει συμφωνία 2,5 δις με τις ΗΠΑ για εκσυγχρονισμό πολεμικών αεροσκαφών. Από τη μία καταδικάζει το λαό στην πείνα και την ανέχεια, και από την άλλη συζητά και σχεδιάζει την αποθήκευση πυρηνικών στον Άραξο.

Στο πλαίσιο αυτό οι αγώνες, οι θυσίες και τα συνθήματα των αγωνιστών της αντιδικτατορικής πάλης και του Πολυτεχνείου παραμένουν και σήμερα επίκαιρα ζητώντας δικαίωση. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των αγώνων του εργαζόμενου λαού για ελευθερία, δημοκρατία, ειρήνη, για το δικαίωμα στην εργασία και τη ζωή.  Είναι κομμάτι της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης για ένα καλύτερο αύριο, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λαμίας καλεί μαζικά τα μέλη των σωματείων του ιδιωτικού, αλλά και του δημόσιου τομέα, τους μικρομεσαίους αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, τους ανέργους τους φοιτητές και τους μαθητές, κάθε εργαζόμενο που αγανακτεί και αγωνιά για το μέλλον του παιδιών του, να δώσουν μαζικά το παρόν στο αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο που διοργανώνει στις 17 του Νοέμβρη και στις 18.30 στην Πλατεία Πάρκου της Λαμίας, ως ελάχιστο φόρο τιμής στους νεκρούς και τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου και του αντιδικτατορικού αγώνα.»

 

Ανακοίνωση και κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Φθιώτιδος για την επέτειο του Πολυτεχνείου

 

Το αίμα του Νοέμβρη κυλάει στις φλέβες της ανατροπής! Κάτω η χούντα κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, Ε.Ε., εργοδοσίας!Κάτω η χούντα της οικονομικής και κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας που σπέρνουν φτώχεια και γεννούν φασισμό!

Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη…

Μπροστά στην 3η αξιολόγηση, μία ακόμα αιματηρή συμφωνία για την κοινωνική πλειοψηφία του μόχθου, το Πολυτεχνείο δεν είναι γιορτή μνήμης! Είναι ακόμα ένα αγωνιστικό ραντεβού για την υπεράσπιση της ζωής και της «γης» μας, ενάντια στη επέλαση της ολιγαρχίας που κερδίζει στις πλάτες μας και σωρεύει τον πλούτο που παράγουμε! Ενάντια στα κέντρα αποφάσεων που αποτελούν ορμητήρια της κοινωνικής επίθεσης της οικονομικής ολιγαρχίας και αυτά δεν είναι άλλα από τα όργανα της Ε.Ε., την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το ΝΑΤΟ, τις τράπεζες, τις εργοδοτικές ενώσεις, τον εργοδοτικό συνδικαλισμό! Ενάντια σε κάθε αστική πολιτική δύναμη που ισχυρίζεται ότι θα απαλύνει τα βάρη των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με μια καλύτερη κυβερνητική διαχείριση! Ενάντια στους φασίστες και τις εθνικιστικές δυνάμεις που αποτελούν την 5η φάλαγγα στην υπηρεσία του κόσμου των ισχυρών!
Η «γη» μας είναι τα σπίτια που μας παίρνουν οι τράπεζες, τα εργοστάσια, τα χωράφια, τα εργοτάξια, τα γραφεία, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και κάθε τόπος δουλειάς, στον οποίο μοχθούμε καθημερινά για να πάρουμε ψίχουλα, χωρίς καθόλου ή με κουτσουρεμένα δικαιώματα σε ασφάλιση και περίθαλψη. Είναι οι χώροι που σπουδάζουμε και στοχεύουν στη γαλούχηση πειθήνιων μελλοντικών εργαζομένων που χωρίς άχνα θα δεχτούν να γίνουν ανακυκλώσιμα πιόνια για να κερδίσει η εργοδοσία, για να σκοτωθούν στα πεδία των μαχών που αιματοκυλάνε λαούς υπηρετώντας ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Είναι οι πόλεις μας που κυβέρνηση και τοπικό κράτος μετατρέπουν σε εργοτάξια παραγωγής πλούτου των βιομηχάνων – θαλάμους αερίων αργού θανάτου του περιβάλλοντος και των πολιτών!

Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη…

Το Νοέμβρη του ’73, ευτυχώς τους προβληματισμούς των ψευτοδιλημμάτων περί «φιλελευθεροποίησης» της χούντας και περί ενότητας εθνικών δυνάμεων απέναντι στο τέρας του φασισμού των συνταγματαρχών διέλυσε μία κοινωνική εξέγερση, που είχε στον πυρήνα της το «Λαέ πολέμα, σου πίνουνε το αίμα», μια εξέγερση που συνέδεε το αίτημα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία με το πολιτικό αίτημα «Κάτω η Χούντα! Κάτω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ!».
Αυτό λοιπόν που μας έμαθαν Μάηδες, Νοέμβρηδες και Οκτώβρηδες, που σημάδεψαν την Ιστορία με εργατικούς αγώνες και κοινωνικά ανατρεπτικά κινήματα είναι να συνδέουμε με μια κόκκινη κλωστή τα σημάδια της Ιστορίας που γράφονται με το σημερινό αίμα της πλειττόμενης πλειοψηφίας. Είναι το αίμα που χύνεται στα εργατικά ατυχήματα στα κάτεργα των εργοδοτών και του κράτους των ΕΣΠΑ της διαχείρισης της φτώχιας και της ανακύκλωσης της ανεργίας. Είναι το αίμα που κυλάει από τα γκλοπς, τα χημικά και τις αδέσποτες σφαίρες των δυνάμεων καταστολής προς τους κοινωνικούς αγωνιστές, το αίμα των νεκρών προσφύγων και μεταναστών που κομματιάζονται από τις νάρκες και συρματοπλέγματα, που μένει παγωμένο στα πνιγμένα σώματα τους στο Αιγαίο. Είναι το αίμα που «παγώνει» κάθε φορά στα πρόσωπά μας, όταν πληρώνουμε ΕΝΦΙΑ ή ένα λογαριασμό, όταν βλέπουμε το μισθό μας, όταν οδηγούμαστε στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Είναι το αίμα των κοινωνικών αγωνιστών του παρελθόντος και το αίμα της εργατικής τάξης σήμερα το οποίο μας έμαθε και μας χρεώνει να μην έχουμε αυταπάτες πως η οποιαδήποτε ελπίδα θα μοιάζει με το μνημονιακό τερατούργημα του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε να εγκλωβιζόμαστε στο αδιέξοδα μιας άλλης διαχείρισης του σάπιου κόσμου του καπιταλισμού και της κρίσης του.

Η ελπίδα βρίσκεται στους νέους αγώνες και τις εξεγέρσεις της εποχής μας. Η χρεοκοπία των κοινοβουλευτικών  αυταπατών και της περιβόητης σωτηρίας εντός των πλαισίων της Ε.Ε. και του καπιταλισμού ανοίγει τη δυνατότητα για μια νέα αφετηρία επανεκκίνησης των τάσεων της κοινωνικής χειραφέτησης, για την ανατροπή της καπιταλιστικής κυριαρχίας μέσα από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα που δε θα διεκδικεί μοιράδι από την πίτα της εκμετάλλευσης, αλλά την κάλυψη των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών με μια ανακατανομή του πλούτου σε βάρος του κεφαλαίου.

Όλοι στην αντικυβερνητική – αντιμπεριαλιστική συγκέντρωση και πορεία Παρασκευή 17/11 στις 18:30 στην πλ. Ελευθερίας

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Φθιώτιδας

 

Μήνυμα για την 44η επέτειο του «Πολυτεχνείου» του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδας Θανάση Μιχελή

Σαραντατέσσερα χρόνια σήμερα από την φοιτητική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Εξέγερση που πήρε παλλαϊκά χαρακτηριστικά γιατί εξέφρασε πάγια αιτήματα της πλειοψηφίας του λαού για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρεπή διαβίωση του.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξε το αποκορύφωμα του αντιδικτατορικού αγώνα της νεολαίας, μεγάλης μερίδας των πολιτικών δυνάμεων της χώρας και του λαού, που είτε έμπρακτα είτε σιωπηλά αντιτάχθηκε στη δικτατορία (1967-1974).

Θεωρείται, και ορθά, η συνέχιση αγώνων της νεολαίας προηγούμενων εποχών, για εθνική ανεξαρτησία (ΕΠΟΝ 1941-44), δημοκρατικές ελευθερίες, καλύτερη εκπαίδευση και προκοπή (Δημοκρατική Νεολαία “Λαμπράκη”1964-67).

Στις σημερινές συνθήκες, με τις παγκόσμιες ανακατατάξεις και τους περιφερειακούς πολέμους, με τη χώρα μας να προσπαθεί να ξεπεράσει την εφτάχρονη γενικευμένη κρίση, είναι ανάγκη η νεολαία να πρωτοστατήσει σε ανάλογους αγώνες, γιατί πάγια αιτήματα παραμένουν σε σημαντικό βαθμό ανεκπλήρωτα.

Ο ατομικισμός και η αδιαφορία για τα πολιτικά-κοινωνικά δρώμενα πρέπει να αντικατασταθούν από τη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη. Για “να πάρουνε τα όνειρα εκδίκηση”, όπως λέει κι ο ποιητής.

 

 

Ανακοίνωση για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου Μ-Λ ΚΚΕ Φθιώτιδας
 

Στην ιστορική διαδρομή κάθε λαού υπάρχουν στιγμές ορόσημα που συμπυκνώνουν την εποχή, αποτελούν  συνεκτικούς κρίκους, εμπνέουν το λαό, διδάσκουν και οδηγούν.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η “εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973”, η οποία, παρά τη συκοφαντία των εχθρών της και τη διαστρέβλωση των φίλων της, εξακολουθεί να αντέχει σε πείσμα των καιρών και να αποτελεί φάρο δράσης για τη νεολαία και το λαό.
Η αμερικανοκίνητη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία τον Απρίλη του1967 “δεν έπεσε από τον ουρανό”. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, έντρομος μπροστά στα ανερχόμενα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στη δεκαετία 1960, “φύτευε” σ’ όλο τον κόσμο δικτατορίες, υποκινούσε πραξικοπήματα, πραγματοποιούσε στρατιωτικές επεμβάσεις (πχ Ινδοκίνα), αξιοποιώντας την προδοσία της Σοβιετικής Ένωσης των Χρουστσιώφ-Μπρέζνιεφ και τη γραμμή της συμφιλίωσης που προέκρινε το κακόφημο 20ό Συνέδριο του Κ.Κ. Σοβιετικής Ένωσης. Στη χώρα μας, η κόντρα Παλατιού και  ΕΡΕ του Καραμανλή, από τη μια μεριά, και του αστού ιντριγκαδόρου Γ.Παπανδρέου – Ένωσης Κέντρου, από την άλλη, δημιούργησε ρωγμές στο πολιτικό σύστημα. Η αριστερά του εμφυλίου πολέμου -προδομένη από την ηγεσία της- μαζί με τις λαϊκές μάζες που βρίσκονταν στους δρόμους αποτελούσε απειλή για το αστικό πολιτικό σύστημα. Ο φασισμός ήταν μια λύση κι έτσι άναψε το πράσινο φως στους συνταγματάρχες-φασίστες που εκκόλαπταν το μαύρο αυγό του φιδιού μετά τον εμφύλιο.
Οι κομμουνιστές συνελήφθησαν ξανά, οι τόποι εξορίας άνοιξαν, οι φυλακές και τα βασανιστήρια μπήκαν σε ημερήσια διάταξη, οι αστικοδημοκρατικές ελευθερίες μπήκαν στο γύψο, η Βουλή διαλύθηκε.
Η φασιστική χούντα εκτός από την καταστολή των δημοκρατικών ελευθεριών ξεπουλούσε τη χώρα στο ξένο κεφάλαιο.
Το Πολυτεχνείο
Ήδη από την πρώτη στιγμή του φασιστικού πραξικοπήματος άρχισαν να οργανώνονται οι πρώτες σπίθες αντίστασης. Στη χώρα μας και στο εξωτερικό (Δυτική Ευρώπη και πολιτική προσφυγιά). Οι χώροι των Πανεπιστημίων και οι τοπικοί σύλλογοι αναδεικνύονται σε πεδία αντιφασιστικής ζύμωσης και δράσης. Τον Φλεβάρη του 1973 καταλαμβάνεται η Νομική και η χούντα προχωράει σε στρατεύσεις φοιτητών. Η λαϊκή και νεολαιίστικη δράση συμπυκνώνονται στο θρυλικό -πλέον- τριήμερο του Νοέμβρη με την κατάληψη του Πολυτεχνείου.
Ανεξάρτητα από τα όσα γράφονται εκ των υστέρων για λόγους καπηλείας και οικειοποίησης της εξέγερσης του Νοέμβρη, στο Πολυτεχνείο συγκρούστηκαν δύο γραμμές. Από τη μια πλευρά, η πολιτική της ηττοπάθειας και του συμβιβασμού με τη χούντα με επιχειρήματα το “άκαιρο” της κατάληψης, που έκφραζαν ανοικτά οι δυνάμεις του -τότε- ΚΚΕ εσωτερικού, ο Ρήγας Φεραίος και η ΚΝΕ- “αντιΕΦΕΕ” και από την άλλη, η αγωνιστική, αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική πτέρυγα, πολυσύνθετη στην έκφρασή της, μέσα στην οποία υπήρχαν οι δυνάμεις της συνεπούς αριστεράς, η ΟΜΛΕ και η ΠΠΣΠ και οι ανένταχτοι αγωνιστές. Ήταν η “αντιΕΦΕΕ”-ΚΝΕ και η ηγεσία του ΚΚΕ που κατάγγειλαν τρεις μήνες αργότερα με το γνωστό ντοκουμέντο της ντροπής (εφημερίδα Πανσπουδαστική Νο 8) την εξέγερση σαν έργο …300 προβοκατόρων της ΚΥΠ (!)
Ο φασισμός επικράτησε στρατιωτικά, όμως είχε πληγωθεί θανάσιμα. Το πραξικόπημα στην Κύπρο (Ιούνης 1974) και η τουρκική εισβολή (Αττίλας Ι και ΙΙ) θα γράψουν τις τελευταίες σελίδες της εφτάχρονης φασιστικής νύχτας. Η επάνοδος του Καραμανλή και η επανασυγκόλληση του αστικού πολιτικού σκηνικού θα κλέψει από τον λαϊκό παράγοντα τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντιφασιστική δράση. Οι απόντες, οι συμβιβασμένοι, οι ευρωατλαντικοί πολιτικοί θα δρέψουν ό,τι δεν τους ανήκε. Η μεταπολίτευση θα ξαναφέρει στο προσκήνιο τους προδικτατορικούς αστούς πολιτικούς.
Η ιστορία διδάσκει, η πολιτική ορίζει τα πάντα
Η εξέγερση του Νοέμβρη απέδειξε
✓ τη σωστή αντιιμπεριαλιστική – αντιαμερικάνικη στόχευση
✓ τη δύναμη της σύγκρουσης και της ενότητας στην πράξη
✓ την κίνηση των μαζών κάτω από τη φαινομενική αδράνεια
✓ την ηγεμονία της αγωνιστικής γραμμής κόντρα στο συμβιβασμό
✓ την υπεροχή του μαζικού αγώνα ενάντια στη στρατιωτική υπεροχή

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here