Η Όθρυς ή αλλιώς το βουνό των Τιτάνων δεσπόζει στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Φθιώτιδας στα όρια με το νομό Μαγνησίας. Ο ορεινός όγκος της Όθρυος αποτέλεσε στη μυθολογία την έδρα των Τιτάνων στην μάχη τους κατά του Διός και της επικράτησής τους, ενώ ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι σε μια κορυφή της προσάραξε η κιβωτός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας μετά τον κατακλυσμό που προκάλεσε ο Δίας. Εκεί γεννήθηκε, μεγάλωσε και πέθανε ο Έλληνας, ο γενάρχης των Ελλήνων, τον τάφο του οποίου έδειχναν οι κάτοικοι της Μελιταίας στην Αγορά της πόλης τους. Στις πλαγιές της έβοσκαν τα κοπάδια μυθικών βοσκών, όπως του Κεράμβου που παράκουσε τις συμβουλές των Νυμφών για μια επικείμενη χιονόπτωση με αποτέλεσμα να αποκλειστεί αυτός και το κοπάδι του μέσα στα χιόνια. Από λύπηση οι θεοί τον μεταμόρφωσαν σε σκαθάρι με το όνομα Κεράμβυξ (Cerambyx). Στα ανοιχτά βοσκοτόπια του βουνού περιπλανήθηκε ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας ο οποίος έβοσκε τα κοπάδια του βασιλιά των Φερών Αδμήτου. Στις ίδιες πλαγιές περπάτησε και ο γιος του ο Φάγρος από τη Νύμφη Οθρυίδα, βοσκός ο ίδιος και αδερφός του Μελιτέα, ιδρυτή της ομώνυμης αρχαίας πόλης.

 

Το οδοιπορικό μας με τερματικό σταθμό την κορυφή Αλογοράχη σε υψόμετρο 1600 μ. περίπου ξεκινάει από το 22ο χλμ της επαρχιακής οδού Λαμίας – Δομοκού. Αφού αφήσουμε πίσω τις Δ.Κ. Παλαμά και Μακρολίβαδου φτάνουμε στην Μελιταία, όπου στα ανατολικά της τοπικής κοινότητας εντοπίζονται τα ερείπια της ομώνυμης αρχαίας πόλης.

Η ακρόπολη της αρχαίας Μελιταίας.

Συνεχίζοντας φτάνουμε στην Δ.Κ. Φιλιαδώνας και στη συνέχεια  στην Δ.Κ. Ανάβρας η οποία ανήκει στο Ν. Μαγνησίας. Λίγο πριν την είσοδο στο χωριό ο επισκέπτης συναντά ένα από τα ελάχιστα τοξωτά γεφύρια της περιοχής το οποίο όμως έχει αφεθεί στην τύχη του και καταρρέει. Από εκεί αφήνοντας την επαρχιακή οδό που καταλήγει στον Αλμυρό ο δρόμος ανηφορίζει τις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυς.

Το πέτρινο μεταβυζαντινό τοξωτό γεφύρι πριν την είσοδο στην Ανάβρα.

Μέσα από έναν χωμάτινο δρόμο ο οποίος ελίσσεται μέσα από πυκνά δάση βελανιδιάς και ανοιχτές χορτολιβαδικές εκτάσεις, όπου βόσκουν ελεύθερα αγελάδες και γουρούνια φτάνουμε στο ξωκκλήσι της Παναγίας το οποίο περιβάλλεται από ψηλά έλατα.

Σε εκείνο το σημείο ο δρόμος διακλαδίζεται σε αυτόν που ανεβαίνει στην κορυφή Αλογοράχη και το αιολικό πάρκο της Όθρυος και σε αυτόν που κατευθύνεται προς το Μπαϊράμι και το Τσατάλι, όπου το 1991 κατέπεσε ένα μεταγωγικό αεροσκάφος C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας με 63 νεκρούς. Εμείς θα ακολουθήσουμε τον πρώτο. Από εδώ και πάνω το τοπίο γίνεται αλπικό με φτέρες και χαμηλούς κέδρους κατά τόπους.

Μετά από μια πορεία μέσα από έναν κακοτράχαλο δρόμο με πολλές στροφές φτάνουμε λίγο πιο κάτω από την κορυφή Αλογοράχη, όπου σε υψόμετρο 1600 μ. περίπου υψώνονται οι ανεμογεννήτριες του αιολικού πάρκου. Η θέα από αυτό το σημείο αποζημιώνει τον επισκέπτη καθώς κάτω μας στα δυτικά απλώνεται το οροπέδιο του Δομοκού και στο βάθος το Βελούχι, νότια ο Μαλιακός κόλπος και στο βάθος ο Παρνασσός και στα βορειοανατολικά ο Παγασητικός με τον Βόλο και το Πήλιο.

Στο βάθος διακρίνεται ο Μαλιακός Κόλπος.

Σε μια από τις κορυφές που υψώνονται περιμετρικά της Αλογοράχης είναι χτισμένο το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Σύμφωνα με τον υπέρθυρο λίθο της εισόδου του ναού, αυτός χτίστηκε το 1876 πιθανότατα από τον Γιαννάκη Ζίκα. Ως δομικό υλικό του ναού μεταξύ άλλων έχει χρησιμοποιηθεί αρχαίο υλικό, μεταξύ των οποίων ένα ορθογώνιο βάθρο στην πάνω πλευρά του οποίου διακρίνονται οι τόρμοι για την τοποθέτηση χάλκινου αγάλματος. Όπως γίνεται αντιληπτό η λατρεία στο χώρο πρέπει να προϋπήρχε της ίδρυσης του ναού του Προφήτη Ηλία και να ανάγεται στους αρχαίους χρόνους. Η λατρεία με την οποία θα πρέπει να συνδεθεί ο χώρος θα πρέπει να ήταν αυτή του Διός Οθρυίου, μια λατρεία η οποία μαρτυρείται επιγραφικά στην αρχαία Μελιταία. Στην κορυφή, λοιπόν, της Αλογοράχης θα πρέπει να εντοπίζεται το ιερό του Διός Οθρυίου, όπως αντίστοιχα σε μια από τις κορυφές του Λυκαίου όρους στην Αρκαδία εντοπίζεται το ιερό και ο βωμός του Λυκαίου Διός.

Το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, όπου πιθανόν τοποθετείται το ιερό του Οθρυίου Διός.
Η βόρεια πλευρά του ναού, όπου διακρίνεται εντοιχισμένο το λίθινο βάθρο χάλκινου αγάλματος.

Η οχύρωση στη θέση Μόρια, η οποία ταυτίζεται με την αρχαία Φυλιαδώνα.

Η παραπάνω διαδρομή προτείνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις των Οff Road διαδρομών, καθώς συνδυάζει τόσο τις φυσικές ομορφιές του βουνού με τα πυκνά δάση της βελανιδιάς, του ελάτου και του αρκουδοπούρναρου όσο και τους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος χώρους, όπως την ακρόπολη της αρχαίας Μελιταίας, την οχύρωση της Μόριας, της Γριντιάς και του Τσουρνατίου, οι οποίες θα πρέπει να αποτελούσαν ένα δίκτυο οχυρώσεων κατά μήκος μιας οδού η οποία διέσχιζε τις βόρειες υπώρειες της Όθρυος και ένωνε το οροπέδιο του Δομοκού με την πεδιάδα του Αλμυρού.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.