Αρχική Αφιέρωμα Χρυσός: Για άλλους θησαυρός για άλλους καταδίκη

Χρυσός: Για άλλους θησαυρός για άλλους καταδίκη

 

«Άνθρακες ο θησαυρός» λέει ο λαός μας για τις περιπτώσεις εκείνες, που νομίζει κάποιος ότι έχει στα χέρια του κάποιο σημαντικό εύρημα, το οποίο αποδεικνύεται εν τέλει ήσσονος σημασίας. Λογικό μπορεί να πει κανείς από τη μια μεριά, αν σκεφτεί, ότι ένας θησαυρός δε γίνεται παρά να είναι πολύτιμος. ‘Η μήπως γίνεται; Ο χρυσός για παράδειγμα είναι αδιαμφισβήτητα ένα πολύτιμο μέταλλο, καθιστώντας πλούσιο εκάστοτε ιδιοκτήτη του. Υπήρξε ιστορικά μια στιγμή παρόλα αυτά, που η τιμή χρυσού έχασε την αξία της για την Ισπανία. Η ίδια αυτή ιστορική στιγμή αποτέλεσμα έρεισμα για την έξοδο των υπολοίπων, κραταιών έως και σήμερα Ευρωπαϊκών χωρών από τον Μεσαίωνα και την αλλαγή του ρου της ιστορίας. Ας δούμε όμως αναλυτικά την ιστορία.

Ο δρόμος του χρυσού ξεκινά από την Ισπανία

Ποντοπόρα καράβια, βαριά εξοπλισμένα ήταν το μέσο που οδήγησε τους Ισπανούς να σε νέους δρόμους, προκειμένου να έρθουν αντιμέτωποι με μια σπουδαία ανακάλυψη καταφθάνοντας στον Νέο Κόσμο και συγκεκριμένα το Περού και το Μεξικό: Πλούσια κοιτάσματα χρυσού. Η ιστορία από εκεί και πέρα λίγο πολύ είναι γνωστή. Οι διαβόητοι «Κονκισταδόρες» ούτε ζωή σεβάστηκαν ούτε πολιτισμό αιώνων. Προκειμένου να αποκτήσουν το πολύτιμο μέταλλο σκότωναν βίαια τους αυτόχθονες και μάλιστα συναγωνίζονταν στο ποιος θα μπορούσε να φανεί πιο βάρβαρος. Μέσα σε μόλις 100 χρόνια αφανίσθηκαν 23-24 εκατομμύρια γηγενούς πληθυσμού.

Ο αφανισμός ιστορίας αιώνων

Οι κάτοικοι της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής έφτιαχναν ανυπέρβλητης αξίας χειροτεχνήματα και διέθεταν αμύθητης αξίας θησαυρούς, που είναι απορίας άξιο πώς οι Ισπανοί αδιαφόρησαν μπροστά τους. Εάν στα χέρια ενός σύγχρονου ανθρώπου έπεφτε ένας τέτοιος θησαυρός θα αναζητούσε να μάθει την αξία του, θα ερευνούσε για την προέλευσή του, θα έψαχνε «χρυσός τιμή» στο διαδίκτυο και θα έβρισκε τρόπους να ρευστοποιήσει την αξία του ευρήματος. Οι Ισπανοί κατακτητές τόσο αδιαφόρησαν για τον πολιτισμικό αυτό θησαυρό, που απλώς τον έλιωσαν προκειμένου να φτιάξουν νομίσματα και ράβδους χρυσού με αποτέλεσμα ιστορία αιώνων να χαθεί για πάντα.

Η αρχή του τέλους

Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Αψβούργων νηοπομπές 100 πλοίων έφερναν από τη μεριά του Ατλαντικού περίπου 170 τόνους πολύτιμου μεταλλεύματος και συγκεκριμένα χρυσό και ασήμι. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους, όπως πικρά έμελλε να ανακαλύψει περίπου έναν αιώνα αργότερα. Η αλόγιστη χρήση του χρυσού ως εξαγωγικό μέσο πληρωμών και η χρηματοδότηση πολέμων είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί δραματικά η αξία του χρυσού για τους Ισπανούς. Όσο χρυσό και αν διέθεταν δεν είχε πια αξία. Και αυτή η συνθήκη θα μπορούσε να μην έχει επηρεάσει τη χώρα τόσο, αν ο χρυσός που έρρεε λειτουργούσε με σκοπό την επένδυση στις υποδομές της, στο παραγωγικό επίπεδο ή σε κάποιον τομέα, που θα μπορούσε να την καταστήσει κραταιά μεταξύ άλλων χωρών. Αντ’ αυτού στρατιωτικοί, κληρικοί και δημόσιοι υπάλληλοι υπερείχαν αριθμητικά στον πληθυσμό. Όσο ο υπόλοιπος κόσμος εξελίσσονταν, εκείνοι παρέμεναν στον Μεσαίωνα. Το αποτέλεσμα ήταν η καταβαράθρωση της Ισπανικής οικονομίας και συνεπακόλουθα κατρακύλησε η τιμή χρυσής λίρας.

Η Επανάσταση των Τιμών στο προσκήνιο

Η μαζική εισροή πολύτιμων μετάλλων από τον Νέο Κόσμο στην Ευρώπη προκάλεσε τη λεγόμενη «Επανάσταση των Τιμών». Με τον συγκεκριμένο όρο περιγράφεται η οικονομική κρίση του 16ου αιώνα, που είχε ως αποτέλεσμα την εκτίναξη των τιμών των βασικών αγαθών, τη διακύμανση των ημερομισθίων και των ενοικίων γης.

Η ιστορία διδάσκει

Η ιστορική εξέλιξη της ανακάλυψης των κοιτασμάτων χρυσού και αργυρού στον Νέο Κόσμο υπήρξε ολέθρια αφενός για τους γηγενείς αλλά και για τους Ισπανούς κατακτητές, ενώ αναδείχθηκε σε ενισχυτικό παράγοντα της οικονομίας άλλων ευρωπαϊκών χωρών (και αυτό βέβαια μετά από χρόνια οικονομικής δυσπραγίας).

Είναι εύκολο κάποιος να διατείνεται, ότι μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις πιο συνετά από άλλους, αλλά προτού διατυπωθεί μια τέτοια θέση, θα πρέπει να εξετάζει κανείς πως θα αντιδρούσε, αν βρισκόταν στη θέση του κρινόμενου. Πέρασαν αιώνες για να σταθεροποιηθεί το οικονομικό σύστημα, οι αγορές όπως συνηθίζουμε να λέμε σήμερα κι ακόμη η μυστική φόρμουλα δεν έχει βρεθεί. Μπορεί ο χρυσός και η χρυσή λίρα να μην απειλούν- προς το παρόν τουλάχιστον- την οικονομία των χωρών, αλλά στη θέση αυτών άλλες παράμετροι αποτελούν τους δυνάμει οικονομικούς κινδύνους. Υπό το πρίσμα αυτό και δεδομένου, ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χιλιάδες έτη ιστορίας πίσω του, μπορεί να ανατρέξει σε διάφορες δραματικές για την ανθρωπότητα στιγμές. Άλλωστε η ιστορία λένε, ότι μπορεί να διδάξει.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.