Αρχική Αφιέρωμα Εσείς τι γνωρίζετε για τη Σκυλίτσα από τη Λοκρίδα που “βρέθηκε” στον...

Εσείς τι γνωρίζετε για τη Σκυλίτσα από τη Λοκρίδα που “βρέθηκε” στον Εθνικό Κήπο της Αθήνας!

Tο χειμώνα του 1937 εντοπίστηκε μια μαρμάρινη σαρκοφάγος στον Εθνικό Κήπο της Αθήνας. Το κάλυμμα της σαρκοφάγου κοσμούσε η μορφή ενός σκύλου ξαπλωμένου σε ένα ανάκλιντρο, το οποίο προοιώνιζε  σε ποιον άνηκε αυτή η επιφανής ταφή.

 

 

ΣΤΗ ΣΚΥΛΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΚΡΙΔΑ

 

“Χάθηκες κι εσύ – στον πυκνό θάμνο δίπλα έχεις πέσει,
Ήσουν από την Λοκρίδα – ένα από τα πιο γρήγορα σκυλάκια που φωνάζουν χαρούμενα .
Τέτοιο θανατηφόρο δηλητήριο στο ανάλαφρό σου πόδι
έριξε μια έχιδνα με πλουμιστό δέρμα.’

Απόδοση στα Ν. Ελληνικά του επιγράμματος της εξαιρετικής ποιήτριας Ανύτης από την Τεγέα. 3ος π.Χ. αι.

Ὤλεο δή ποτε καὶ σὺ πολύρριζον παρὰ θάμνον,
Λόκρι, φιλοφθόγγων ὠκυτάτη σκυλάκων,
τοῖον ἐλαφρίζοντι τεῷ ἐγκάτθετο κώλῳ
ἰὸν ἀμείλικτον ποικιλόδειρος ἔχις.

Η σαρκοφάγος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

Ο “εξηπλωμένος μικρός κύων”: Το ασυνήθιστο έκθεμα Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας. Μια σαρκοφάγος, που εντοπίστηκε το χειμώνα του 1937 στον Εθνικό Κήπο της Αθήνας και μεταφέρθηκε στις αποθήκες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Τα τελευταία χρόνια εκτίθεται.
Επειδή οι άνθρωποι της αρχαιότητας δεν θεωρούσαν τα ταφικά μνημεία τρομακτικά αλλά ευκαιρία για μια πνευματική συνάντηση με τον κόσμο των σκιών, μάλλον βλέποντάς το θα καλοτύχιζαν τον άνθρωπο που τόσο αγάπησε το ζώο του, αλλά και εκείνο, που έδωσε και δέχτηκε τέτοια τρυφερότητα. Κατά τον 3ο αι. μ.Χ., στην Αθήνα που ήταν ξακουστή για το πνεύμα της, ένας άνθρωπος εξαιρετικά φιλόζωος “έχασε’ τον αγαπημένο του σκύλο. Τον πένθησε σαν μέλος της οικογένειάς του, και για να τον τιμήσει, ετοίμασε μια πολυτελή ταφή: παρήγγειλε μια μικρή μαρμάρινη σαρκοφάγο με την ολόγλυφη παράσταση του σκύλου στο κάλυμμά της.

Η εξαιρετική ποιήτρια Ανύτη από την Τεγέα, ήταν αυτή που ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς την ονόμασε “θηλυκό Όμηρο”. Έζησε τον 3ο π.Χ. αι. Ήταν μάλιστα η μοναδική γυναίκα, που μαζί με τη Σαπφώ μετείχε στη συλλογή “Στέφανος” του Μελεάγρου , ο οποίος, παραλληλίζοντας στην εισαγωγή κάθε συγγραφέα της ανθολογίας του με ένα άνθος, παρομοίασε την Ανύτη με κόκκινο κρίνο.

Η Ανύτη είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λεγόμενης “Πελοποννησιακής Σχολής” επιγραμματοποιών. Η σχολή αυτή ρέπει προς την περιγραφή της φύσης με πληθωρικό και “μπαρόκ” ύφος και χαρακτηρίζεται από έντονη χρήση επιθέτων και μεγάλο πλούτο εικόνων.Διασώθηκαν μόνο εικοσιδύο επιγράμματα της ποιήτριας, διαφορετικής έμπνευσης: Λυρικά, επικά, αναθηματικά, ταφικά, επιδεικτικά, βουκολικά. Τα δεκαοχτώ από αυτά βρίσκονται σε τρία βιβλία της Παλατινής Ανθολογίας, ενώ τρία στη συλλογή Planudea.

Έγραψε και επιγράμματα για ζώα., που έχουν την τρυφερότητα και τη χάρη της ψυχής της .

Πηγή https://www.facebook.com/melitaia.ancient/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.