Αρχική Εκδηλώσεις Λαμία: Παρακολουθήσαμε το «Γαμήλιο Εμβατήριο» του Άγγελου Τερζάκη στο Δημοτικό Θέατρο –...

Λαμία: Παρακολουθήσαμε το «Γαμήλιο Εμβατήριο» του Άγγελου Τερζάκη στο Δημοτικό Θέατρο – Δείτε ΦΩΤΟ

Η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη  γκρεμίζει στην τελευταία πράξη τα σκηνικά και αποκαλύπτει με τον πιο καινοτόμο τρόπο χρόνια ανοχής και σιωπής…

Βρεθήκαμε στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας το Σάββατο και την Κυριακή 4-5 Μαΐου 2019, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Γαμήλιο εμβατήριο» του Άγγελου Τερζάκη, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, μια ξεχωριστή παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης σε συμπαραγωγή με την ομάδα Άνιμα.

Μια παράσταση που ανέδειξε μέσα από την πρωτοπόρα σκηνοθετική ματιά της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη και με τον πιο ανθρώπινο τρόπο τον γυναικείο ψυχισμό. Ένα όμορφα διακοσμημένο εσωτερικό σπιτιού της περιόδου του Μεσοπολέμου ξεδιπλώνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τις ζωές των τεσσάρων γυναικών. Τα φώτα κλείνουν…

Η παράσταση αρχίζει…

Ένα φθινόπωρο Μεσοπολέμου βρίσκει την οικογένεια Μαρκογιάννη, που έχει χάσει τον πατέρα και αποτελείται από πέντε γυναίκες, τη μητέρα και τέσσερις ανύπαντρες κόρες, στο πατρικό σπίτι μιας ελληνικής κωμόπολης να παλεύει με την καθημερινή συμβίωση, που οδηγεί στις γνωστές συγκρούσεις που συναντώνται σε κάθε ελληνικό σπίτι. Οι ελπίδες όλων, και ιδιαίτερα της μητέρας, στηρίζονται στο γιο, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα. Όταν κάποια στιγμή εκείνος επιστρέφει, δεν το κάνει για να βοηθήσει την οικογένειά του, αλλά για να πουλήσει το τελευταίο τους κτήμα… ό,τι έχει απομείνει από την περιουσία των κοριτσιών, προκειμένου να καλύψει την κατάχρηση που έχει κάνει στη δουλειά του. Τα ήδη εύθραυστα θεμέλια της οικογένειας καταρρέουν και η επαναστάτρια κόρη, η Μαρίνα, αποφασίζει να πάρει την κατάσταση της τύχης της στα χέρια της. Κάθε επανάσταση όμως, έχει παράπλευρες απώλειες και η χειρότερη είναι η απώλεια μιας ζωής…

Το πρωτοποριακό για την εποχή του έργο του Άγγελου Τερζάκη, πραγματεύεται το θέμα των σχέσεων των δύο φύλων και την επίδρασης που ασκούν στη ζωή μιας οικογένειας σε μια εποχή με έντονες κοινωνικές ανισότητες, όπου οι γυναίκες ήταν εκείνες που απορροφούσαν τους κραδασμούς των οικονομικών προβλημάτων και των κοινωνικών προκαταλήψεων.

Παρακολουθώντας την παράσταση αντιλαμβανόμαστε ότι το παρελθόν δεν απέχει πολύ από το παρόν, καθώς η γυναίκα ακόμα και σήμερα παραμένει σε πολλές περιπτώσεις θύμα των επιλογών του πατέρα, του αδερφού ή του συζύγου.

Ένας μόνο άνδρας ηθοποιός υποδύεται όλους τους αντρικούς ρόλους τονίζοντας την εικόνα του ισχυρού αρσενικού …

Με έναν θάνατο που δίνει θέση σε πέπλα και νυφικά μας δίνεται η ελπίδα ότι ακόμα και μέσα από τις μεγαλύτερες δυσκολίες οι τρεις γυναίκες ανθίστανται και «ανθίζουν» γεμάτες χάρη, ευλυγισία και πλαστικότητα.

Η Πέτρα Μαυρίδη, η Ανθούλα Μαρκογιάννη, η μικρότερη κόρη της οικογένειας, ακούει και καταλαβαίνει τα πάντα. Με αστείρευτη αθωότητα κρίνει τους ανθρώπους με τα δικά της μέτρα. Ένας ευαίσθητος ρόλος γεμάτος νοσταλγία και γλυκύτητα….

Η Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η μεγαλύτερη αδερφή, η Λεμονιά, ως αρχηγός της οικογένειας, έχει ενσυνείδητα αναλάβει τον ρόλο του πατέρα και προσπαθεί να διαφεντέψει το σπιτικό καλλιεργώντας τον φόβο. Αμετακίνητη, αμετανόητη και οριστικά απόλυτη…

Η Κατερίνα Μπιλάλη, η μορφωμένη επαναστάτρια Μαρίνα Μαρκογιάννη, χαρακτηρίζεται από έντονο θυμό, καθώς βιώνει την αδικία και παγιδευμένη σε μια κατάσταση μη αναστρέψιμη επιλέγει τον οριστικό και αμετάκλητο δρόμο. Ένας πραγματικά τραγικός ρόλος…

Η Γιώτα Τσιότσκα,  η Ροζαλία, η αλαφροΐσκιωτη αδερφή, σιγοτραγουδά και με την άδολη αγάπη μιας ψυχής μοιάζει να ζει στον αιθέρα. Ένας ειλικρινά τρυφερός ρόλος…

Η μητέρα της παράσταση, η Μαίρη Χήναρη, ως Διαλεχτή Μαρκογιάννη, τραγική φιγούρα βιώνει την προδοσία από το παιδί της. Ένας ρόλος έντονα δραματικός…

Ο μοναδικός άντρας, ο Κωνσταντίνος Κάππας, ο Κλεάνθης Μαρκογιάννης, ο αδερφός που ξόδεψε την περιουσία σε  καταχρήσεις. Είναι ο Σάββας Χρηστούδης, ο πολιτικός μηχανικός, που εκμεταλλεύεται τη Μαρίνα. Είναι ο φίλος των κοριτσιών, που τρέφει τρυφερά αισθήματα για την μικρότερη. Ο ντροπαλός και αδέξιος δάσκαλος, που αγαπά κρυφά τη Μαρίνα. Ένας ερμηνευτικός χαμαιλέων…

Τα ρεαλιστικά σκηνικά αριστοτεχνικά που γκρεμίζονται στο τέλος της παράστασης σηματοδοτώντας λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ, τα κομψά κοστούμια, απόλυτα συνταιριασμένα με το κλίμα της παράστασης και εναρμονισμένα με τις απαιτήσεις κάθε ρόλου, η μουσική που δημιουργεί μια ξεχωριστή ακουστική ατμόσφαιρα, ενώ το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς υπέβαλαν μια ατμοσφαιρικότητα και μια διάθεση αναστοχασμού μέσα από το εμβληματικό έργο του Άγγελου Τερζάκη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.