Αρχική Αφιέρωμα Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών: Να μας χαιρόμαστε λοιπόν…

Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών: Να μας χαιρόμαστε λοιπόν…

Οι περισσότεροι από εμάς καταλήγουμε με πέντε-έξι ανθρώπους να μας θυμούνται… Οι δάσκαλοι έχουν χιλιάδες…που τους θυμούνται σε όλη τους τη ζωή.

Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, επίσης γνωστή και ως Διεθνής Ημέρα Εκπαιδευτικών, πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 5 Οκτωβρίου και καθιερώθηκε το 1994 μετά από την απόφαση της UNESCO/ΔΟΕ για την Σύσταση σχετικά με το Καθεστώς των Εκπαιδευτικών.

Η παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών τιμά την Ελεύθερη Διδασκαλία που υπογράφηκε το 1966 και έχει στόχο την εκτίμηση, αξιολόγηση και βελτίωση των εκπαιδευτικών του κόσμου, αλλά και την εξέταση θεμάτων που σχετίζονται με τους εκπαιδευτικούς και τη διδασκαλία.

Με επίκεντρο τους εκπαιδευτικούς, τις ανάγκες και τα προβλήματά τους η σημερινή μέρα μας υπενθυμίζει τον καθοριστικό ρόλο του δασκάλου τόσο στα ακριβοθώρητα κολλέγια της πλούσιας Δύσης όσο και στις αυτοσχέδιες παράγκες των προσφυγικών καταυλισμών, αλλά και το πολύτιμο έργο και τη συμβολή του στην οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος για όλους τους μαθητές σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σήμερα γιορτάζουν οι άνθρωποι, οι επιστήμονες, οι επαγγελματίες που καταθέτουν καθημερινά την ψυχή τους στο ιδιαίτερα απαιτητικό και ψυχοφθόρο έργο της εκπαίδευσης, που αγωνίζονται πολλές φορές κάτω από αντίξοες συνθήκες να καταστήσουν τα σχολεία οικείο χώρο μάθησης και δημιουργίας για όλους του μαθητές ανεξαιρέτως και αδιακρίτως.

Γιορτάζουν όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που ενθαρρύνουν τα παιδιά να αξιοποιούν τις δυνατότητες, τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους με γνώμονα τον αυτοσεβασμό, τον ετεροσεβασμό, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την αξιοπρέπεια και συμβάλλουν στη διάπλαση των μελλοντικών γενιών.

«Ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.»  γράφει ο Ν. Καζαντζάκης

Δεν είναι λίγες οι φορές που το έργο των εκπαιδευτικών δεν αναγνωρίζεται, απαξιώνεται και δεν λαμβάνει τη στήριξη που του αξίζει. Για τον λόγο αυτό οφείλουμε να αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί σε μια περίοδο ιδιαίτερα δυσχερή που σηματοδοτείται όχι μόνο από την οικονομική κρίση, αλά κυρίως την κρίση ηθών και αξιών, την κρίση πολιτισμού.

Στον Δάσκαλο
Του Κωστή Παλαμά

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!

Κι ότι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!

Χτίσ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει, Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά. Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν ‘Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού δεν είναι μόνο η μετάδοση των γνώσεων και η διδασκαλία αριθμών και γραμματικής. Αντίθετα, συμβάλλει στη διατήρηση και μεταβίβαση της πολιτισμικής, ιστορικής και επιστημονικής κληρονομιάς στα νέα μέλη της κοινωνίας και στη διαμόρφωση των αναγκαίων όρων για την περαιτέρω ανάπτυξή της.

Οι εκπαιδευτικοί πλάθουν χαρακτήρες, διαμορφώνουν ανθρώπους με ευθυκρισία, σύγχρονες αντιλήψεις και αξίες, διαπαιδαγωγούν ενεργούς πολίτες με δημοκρατικές αξίες, κοινωνικές ευαισθησίες και αγάπη.

Ας θυμηθούμε όλοι τη ρήση του Μ. Αλεξάνδρου «Στον πατέρα μου χρωστώ το ζην, στον δάσκαλό μου το ευ ζην» και ας αποδώσουμε στον ΔΑΣΚΑΛΟ τη θέση που του αξίζει…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.