Αρχική Πολιτισμός Συνέντευξη στο MAG24: Ο Γιάννης Νικολαΐδης και η Φωτεινή Φιλοσόφου μας μίλησαν...

Συνέντευξη στο MAG24: Ο Γιάννης Νικολαΐδης και η Φωτεινή Φιλοσόφου μας μίλησαν για το νέο τους έργο

Με αφορμή την παράσταση «ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ» που παρουσιάζεται αυτή την Τετάρτη 26 Ιουνίου στη «Χώρα», στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Οίτης, συναντήσαμε τον σκηνοθέτη Γιάννη Νικολαΐδη και την πρωταγωνίστρια Φωτεινή Φιλοσόφου και κουβεντιάσαμε μαζί τους εφ’ όλης της ύλης «λίγο πριν ανάψουν τα φώτα».

Ο θάνατος παραμονεύει και καμιά φορά λυτρώνει

 

Πόσα χρόνια θέατρο κύριε Νικολαΐδη;
Όπως συνήθως όταν μετράς προς τα πίσω σου φαίνεται σα χθες, αλλά όμως πιστός στο στίχο που μου είχε χαρίσει στα 25 μου ο ποιητής Θωμάς Γκόρπας «..μπορεί στις τσέπες μας να μην έχουμε χαλκώματα, αλλά τα παντελόνια μας δεν τα φοράνε πτώματα…». Πολλά τα χρόνια, γύρω στα 45.

Πώς προέκυψε η Μαρία Πολυδούρη;
Μετά από πολλές συμπληγάδες φτάσαμε στη «Μαρία Πολυδούρη Είναι ένα έργο ποιητικής διαμαρτυρίας και έκρηξης για ζωή, που οδήγησε το μοιραίο ζευγάρι στην αθανασία. Ποιος δεν αναγνωρίζει τον δεύτερο ακούγοντας το όνομα του πρώτου; Έχουν δεθεί σαν ένας ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ-ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Έρως, πάθος, σκέψη, ήθος και όλα αυτά είναι ζωή.

Πείτε μας για την παράσταση «ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ» και τους συνεργάτες σας.
Γνωρίζοντας την ευαίσθητη και ουσιώδη γραφή της ποιήτριας Βιβής Κοψιδά-Βρεττού, πριν από καιρό της ζήτησα να γράψει ένα θεατρικό κείμενο για τη Μαρία Πολυδούρη. Γι αυτή τη σπουδαία γυναίκα αγωνίστρια που όλο της το είναι την οδήγησε στην αναζήτηση του εξ ίσου σπουδαίου Κώστα Καρυωτάκη. Η συνάντηση αυτή υπήρξε μοιραία και για τους δυό.

Η ευαισθησία της Βιβής Κοψιδά φώτισε την απέραντη ψυχή της Πολυδούρη προβάλλοντας όλες τις εκδοχές της, τις αδυναμίες και τις ιδιαίτερες ευαισθησίες της ηρωίδας, όπως και του μοιραίου ουσιαστικού συντρόφου της Κώστα Καρυωτάκη.

Μου παρέδωσε ένα έργο πολυδιάστατο, απέραντο και εκτεθειμένο στις ανθρώπινες ευαισθησίες, ρίχνοντας φως στη ζωή της ποιήτριας και στα γεγονότα της πολυτάραχης εποχής, χωρις να χάνει τίποτα από την ευαίσθητη πλευρά της.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου Στέφανο Νικολαΐδη για την επιλογή της μουσικής, τον Στέφανο Κεραμιδά για τους φωτισμούς και την Όλγα Σχοινά για τα σκηνικά και τα κοστούμια που εξυπηρέτησαν και φώτισαν το κείμενο και τις ιδέες μου.

Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τους ηθοποιούς που ερμήνευσαν τους δύο ποιητές:
Τη Φωτεινή Φιλοσόφου που με το κύρος της ερμηνείας και την ευαισθησία της μετέφερε όλον το ψυχισμό της ηρωίδας και το Νίκο Γιάννακα που ερμήνευσε το ρόλο του με λιτότητα και ευαισθησία.

Ποιος ήταν ο διάλογός σας με αυτούς τους μοιραίους ποιητές;
«Μάτια μοιραίας Εκάβης τα μάτια της…» ότι απέμεινε από την επίμονη αναζήτηση στους δρόμους της σύντομης ζωής της.

Βυθισμένη στην κάτασπρη πολυθρόνα ενός νοσοκομείου για απόρους με βλέμμα καρφωμένο στο κενό, σα να μιλάει με κάποιους επισκέπτες οράματα από τα περασμένα, που ζωντανεύει με μουσικές και ήχους, μεταφέρεται σε χρόνους που έζησε στο φθισιατρείο η «Σωτηρία» έχοντας επαφή μόνο με την κάτασπρη πολυθρόνα κελί της. Ο τόπος μαρτυρίου του καθενός περιορίζεται  και καθορίζεται από το χρόνο που είναι τελικά πάντα σύντομος.

Η παράσταση παίζεται στο παρελθόν και στο σήμερα. Η αρρώστια, το ανεκπλήρωτο και η απελπισία μπαινοβγαίνουν απ τα παράθυρα και τις πόρτες των θαλάμων του φθισιατρείου η «Σωτηρία». Τι ευφημισμός!!! Ο θάνατος παραμονεύει και καμμιά φορά λυτρώνει. Η ελευθερία δυστυχώς δεν κατοικεί μόνη της στη ζωή. Έχει μεγάλη μοναξιά και καμμιά φορά απελπισία που συνοδεύει τη γνώση και την ευαισθησία. Μεγάλο το τίμημα της περήφανης ζωής και της αλήθειας. Ο ήχος του πυροβολισμού απ τη σκανδάλη που πάτησε ο Καρυωτάκης, χάνεται όπως ο θόρυβος στο χιονισμένο τοπίο που θα σκεπάσει αργότερα τη Μαρία, αφήνοντας πίσω τον ίσκιο και τα γραπτά της να αγωνίζονται στο χρόνο.

Ένας αφηγητής μπαινοβγαίνει στο έργο, συνδέοντας τα επεισόδια της ζωής της, σαν πολεμικός ανταποκριτής ενός πολέμου που λέγεται Ζωή. Έργο γεμάτο ποίηση που μετατρέπει τον τρόμο σε ρυθμό. Είναι ένα έργο ποιητικής διαμαρτυρίας. Αυτοί οι «Καταραμένοι» ποιητές είναι τελικά ηρωικοί και πολύχρωμοι, σαν την Άνοιξη που σχολιάζει το παρόν και το μετά…

Και τώρα πριν ανάψουν τα φώτα της παράστασης;
Πολυδούρη Καρυωτάκης οι εραστές που δεν έσμιξαν και δεν χώρισαν ποτέ. Η δική τους συνάντηση στάθηκε μοιραία για τη ζωή και τη μνήμη τους. Όλοι γνωρίζουν την ιστορία τους. Πολλές φορές γίνεται παραμυθένιο αφήγημα. Υπάρχει έντονος ο ίσκιος τους στην Πρέβεζα στην Τρίπολη στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Έφυγαν για έναν άλλον κόσμο, αλλοίμονο όχι μαζί , για να μείνουν για πάντα μαζί στην αιωνιότητα. Και τώρα εμείς περιμένουμε ν ανάψουν τα φώτα της σκηνής, για να ζήσουμε τις αστραπές των ματιών της Μαρίας Πολυδούρη και την απελπισία του Καρυωτάκη για το άδικο της ζωής.

 

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ για το ρόλο της ΜΑΡΙΑΣ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ:

Ποιες σκέψεις σας οδήγησαν να ενσαρκώσετε τη Μαρία Πολυδούρη;
Η αγάπη μου για τη ποίηση της, για την πολύπλευρη προσωπικότητά της για τη δύναμη του χαρακτήρα της και τον έρωτα που είχε για τη ζωή.

Υπάρχουν στοιχεία του ρόλου που σας γοητεύουν κι άλλα που σας τρομάζουν;
Όταν μελετάς τόσο σπουδαίες προσωπικότητες μόνο να γοητευτείς μπορείς και να νοιώσεις μεγάλη ευθύνη που επωμίζεσαι αυτό το ρόλο. Τρόμο μου προκαλεί περισσότερο η πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

Ποιο είδος θεατή συγκινείται από την παράσταση;
Η συγκίνηση είναι μια αίσθηση που ανήκει σ όλους τους θεατές. Αρκεί να βρεις τον αληθινό τρόπο να την προκαλέσεις και τότε σίγουρα θα βρεις ανταπόκριση ακόμα κι απ’ τον «δυσκολότερο» θεατή

Υπάρχει ποίηση στη ζωή μας σήμερα;
Βεβαίως υπάρχει. Αρκεί το μυαλό και τα μάτια να ξέρουν να την αναζητήσουν

Τι μας λέει σήμερα η «Μαρία Πολυδούρη» της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού;
Ρίχνει φως στην προσωπικότητα της μεγάλης ποιήτριας του Μεσοπολέμου. Η δύναμη του μυαλού και της ψυχής, τα ιδανικά της, η πίστη στον αγώνα για τη ζωή, νομίζω ότι αποτελούν φωτεινά παραδείγματα για την εποχή που ζούμε και που όλα είναι παρεξηγημένα και συγκεχυμένα

Τι είναι το θέατρο για εσάς προσωπικά;
Καταφύγιο

Ποια είναι τα σχέδια σας μετά τη Μαρία Πολυδούρη;
Ακόμα είμαι μέσα στη σκέψη και τη ζάλη που μου προκαλεί αυτή η μεγάλη ποιήτρια. Θα δούμε.

Τι συναισθήματα μπορεί να έχει ο θεατής φεύγοντας;
Μια απέραντη τρυφερότητα, μια απέραντη αναζήτηση για τη Ζωή τον Ερωτα το Θάνατο.

Η Παράσταση «Μαρία Πολυδούρη» έρχεται στο 13ο Φεστιβάλ Οίτης την Τετάρτη 26 Ιουνίου στις 21.00

 

Τιμές εισιτηρίων:

Προπώληση: 10€
Πόρτα: 12€

Προπώληση εισιτηρίων:

Ηλεκτρονικά στο viva.gr

Φυσικά σημεία : Τόπος Τεχνών «Χώρα» (Λελέικα Υπάτης, Τηλ. 2231051075) &
Γραφεία Φεστιβάλ Οίτης (Αντιγόνης 7, πλησίον Δημοτικού Θεάτρου, Λαμία. Aνοικτά καθημερινά 09.00 – 21.00 & Σάββατο 10.00 – 14.00 , τηλ. 2231043333)

Info:

Θέατρο: Μαρία Πολυδούρη
Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30
Ώρα έναρξης 21.00
Τόπος Τεχνών «Χώρα»

Λελέικα Υπάτης , Φθιώτιδα
Τηλ. 2231051075
emailinfo@xwra.gr
www.xwra.gr

Το 13ο Φεστιβάλ Οίτης πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και τον Δήμο Λαμιέων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.